บทที่ 42 มันหายไปก่อนที่จะส่งคุณหนูลงหลุม

ครั้งนี้พานซีเยว่ไม่ได้นั่งนิ่งอีกต่อไป นางลุกขึ้นมาจับมือของบุตรชายเอาไว้แน่น “เจ้าเห็นกับตาหรือไม่ ได้ตรวจสอบแล้วหรือยัง ว่าเป็นหยกเช่นเดียวกับของหลินหลินหรือไม่” 

“ข้า...ข้าเห็นเพียงชั่วอึดใจเดียวขอรับ มิได้ตรวจสอบให้ดี แต่อาจจะเป็นหยกคนละเนื้อกับของหลินหลิน มารดาของนางทิ้งไว้ให้ก่อนจะสิ้นใจ” โจว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ